เริ่มเรื่องเลยนะคะ เหตุการณ์เกิดจากโรงแรมที่ขอนแก่น ย้อนไปประมาณสักสาม-สี่ปีที่แล้ว ซึ่งตอนนั้นเราเรียนอยู่มอปลายค่ะ เรานัดกับพวกเพื่อนไปเที่ยวกัน ประมาณ 5-6 คนค่ะ พวกเราได้จองโรงแรมที่หนึ่งที่ขอนแก่น (ขอไม่เอ่ยชื่อนะคะ) พวกเราแวะเที่ยวกันก่อนที่จะเข้าไปที่โรงแรม แวะกินข้าว แวะ คาเฟ่ต่างๆ เพื่อถ่ายรูปกัน


      กว่าพวกเราจะเข้าโรงแรมก็เย็นๆท้องฟ้าเริ่มมืดแล้ว ห้องที่โรงแรมนอนได้ประมาณ 6-7 คนค่ะ เป็นห้องใหญ่สองห้อง มีห้องสองห้อง ห้องครัวหนึ่งห้อง เปิดเข้าห้องไปสภาพห้องดีอยู่นะคะ แต่ห้องน้ำดูเก่า เตียงเก่าไปหน่อย พอเดินเข้ามาเพื่อนคนนึงบอกรู้สึกแปลกๆ โหวงๆไงไม่รู้ เพื่อนอีกคนบอกว่าไม่มีไรหลอก อย่าคิดมาก เราก็คิดในใจว่า เห้ยมีไรป่าวว่ะ พอเดินดูรอบห้องก็เฉยๆคิดว่าไม่มีไรหลอกเพื่อนคงคิดไปเอง พอเก็บของอะไรกันเส็จแล้วพวกเราก็ออกไปซื้อของกิน พวกน้ำมาดื่มกัน เข้ามาโรงแรมอีกทีก็สองทุ่มจะสามทุ่มแล้วค่ะ พอถึงห้องก็เทของกินชงน้ำกันเรียบร้อยก็คุยกัน หาอะไรมาเล่นกันอย่างสนุกสนาน เพื่อนเราอยู่ๆชวนเล่นผีถ้วยแก้ว

ด้วยความที่พวกเราเมาแบบไม่คิดอะไรกันก็เลยเออ ออ กันตามไปว่าเล่นดิ เพื่อนก็เอาแก้วมาแล้วก็เอาแผ่นกระดาษมาเขียนตัวอักษรจนเสร็จ เพื่อนพูดว่าถ้าผีในโรงแรมนี้จริง ให้เลื่อนไปคำว่าใช่ แล้วถ้วยแก้วมันก็เลื่อน เพื่อนต่างมองหน้ากันแล้วพูดว่า เฮ่ย!! เพื่อนอีกคนก็ถามว่า คุณชื่ออะไร แล้วแก้วก็ค่อยๆเลื่อน ทีละตัว คำนั้นคือชื่อ ชัย แล้วเพื่อนก็ถามอีกว่า ตายเพราะอะไร แก้วค่อยๆเลื่อนๆ ว่าผูกคอตาย แล้วทันใดนั้นมีแก้วตกแตกในห้องครัว เพื่อนอีกคนดึงมือออกจากแก้วแล้วกรี๊ดดังมาก เกมส์เลยต้องยุติลง ทุกคนต่างตกใจเลยไม่ได้เล่นต่อ เพื่อนที่ชวนเล่นบอกกับเพื่อนๆว่าไม่มีหลอกแก้วมันอยู่ตรงขอบรึป่าว แต่หน้าเพื่อนอีกคนที่เข้ามาในห้องแล้วบอกทีแรกว่ารู้สึกไม่ได้ตั้งแต่ทีแรก ทำหน้าตาไม่ค่อยดีเหมือนอยากพูดอะไร จนเราถามว่ามีอะไรรึป่าว เพื่อนส่ายหน้าแล้วไม่พูดอะไร ในใจเราคิดไปต่างๆนา ว่ามันต้องมีอะไรแน่

 

แล้วพูดในใจว่าเราไม่ได้เจตนาจะลบหลู่อะไรนะคะ แล้วพวกเพื่อนที่ไม่ได้คิดอะไรก็กินกันต่อสนุกเฮฮากันตามประสา พอเวลาเที่ยงคืนกว่า พวกเราก็แยกย้ายเข้านอนกัน เรานอนเกือบสนิด มีเสียงเหมือนคนมาเคาะห้อง ดังปึ้งปึ้งปึ้ง เราเลยเรียกเพื่อนถามเพื่อนว่ามึงได้ยินเสียงคนมาเคาะห้องมั้ย (เพื่อนคนที่เหมือนมีเซนส์) เพื่อนเราบอกได้ยินแล้วก็บ่นๆว่ามาเคาะอะไรตอนนี้ แล้วเราก็ชวนเพื่อนไปเปิดช่องตาแมวดู เห็นเหมือนมีผู้ชายยืนปริ่มข้างๆประตูเพื่อนเราก็เลยถามว่าใครว่ะ เราก็บอกไม่รู้เหมือนกันลองเปิดดูดิ่ เพื่อนเราค่อยๆเปิด แต่ปรากฏว่าไม่เจอใครเลย เรากับเพื่อนมองหน้ากันแล้วรีบปิดประตูห้องอย่างไว แล้วรีบเข้าไปที่ห้องนอน เพื่อนในห้องอยู่ๆก็ตื่นมา แล้วถามเราว่าเมื่อกี๊พวกมึงได้กระโดดเตียงเล่นรึป่าว เรากับเพื่อนมองหน้ากันแล้วบอกว่าป่าว เมี่อกี๊เหมือนมีคนมาเตาะห้องแล้วดูก็ไม่มีใคร แล้วอยู่เสียงน้ำในห้องน้ำอีกห้องก็เปิดเหมือนมีคนอาบน้ำ พวกเราก็ถามกันว่าใครเค้าตื่นมาอาบน้ำตอนนี้ก็เปิดเข้าไปดูกัน ในห้องมืดสนิด เราเปิดไฟแล้วเรียกเพื่อนที่นอนอยู่ว่าปะกี๊อาบน้ำหรอเพื่อนทุกคนส่ายหน้า แล้วเพื่อนที่มีเซ้นก็ไปเปิดดูในห้องน้ำแต่พื้นในห้องน้ำไม่เปียกเลยสักนิด ในใจคิดว่าชิบละโดนแน่ๆ เพื่อนในห้องถามว่ามีไรกันหรอ 

แล้วเราก็เล่าให้เพื่อนฟัง ทุกคนต่างกลัวแล้วมานอนรวมกัน จนอีกพักมีเสียงเคาะห้องอีกแล้ว พวกเราต่างมองหน้าพร้อมๆกันแล้วพูดว่าใครมาเคาะห้อง เราเลยชวนเพื่อนทุกคนเดินไปดูแล้วค่อยๆดูตาแมว สิ่งที่เห็นคือเห็นผู้ชายยืนก้มหน้าอยู่หน้าประตูไม่แก่มาก วัยกลางๆคน เพื่อนเลยถามเค้าเคาะไรนี้ตอนนี้ แล้วเพื่อนก็ค่อยๆเปิดไปดูแล้วไม่เจอใครสักคน แต่รอบนี้เห็นลอยเลือดตรงที่จับตรงประตู ทุกคนเห็นหมด ต่างกันตกใจแล้วรีบเข้าห้อง  แล้วอยู่ไฟก็ดับๆติดๆ เพื่อนอีกคนร้องกรี๊ตขึ้นมา (เพื่อนที่ร้องกรี๊ดตกใจทีแรก)  แล้วเหมือนกลัวจนตัวสั่น เราถามว่ามึงเป็นอะไร มันบอกเราว่ากูเห็นผู้ชายผูกคอตรงตู้กลางห้อง เวลานั้นทุกคนต่างให้ตั้งสติกัน (หลอนสิค่ะจังหวะนั้น)

เพื่อนที่มีเซนส์พูดขึ้นมาว่าใหตั้งสติ แล้วบอกเค้าว่าเราไม่ได้มีเจตนาจะมาลบหลู่นะคะ อะไรที่พวกหนูทำผิดหรือทำให้ไม่พอใจขอโทษด้วยนะคะ พวกหนูขอมาพักที่นี่คืนเดียว อย่ามาแกล้งกันเลยนะคะ 

ไฟที่ดับๆติดๆอยู่ตอนนั้น ก็กลับมาเป็นปกติเหมือนเดิม พวกเราเลยมานอนรวมกันจนรุ่งเช้าเหตุการณ์ปกติเหมือนเดิม

Next Post

รักนี้ต้องตาย

Sat Nov 28 , 2020
  เรื่องเกิดที่โรงเรียนแห่งหนึ่ง เป็นโรงเรียนชื่อดังแห่งหนึ่งในจังหวัดฉะเชิงเทรา ดารินทร์เป็นเด็กที่มีรูปร่างหน้าตาสวยงาม อีกทั้งยังมีความสามารถในด้านการรำ ดารินทร์พึ่งเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่6 เธอจึงตัดสินใจมาเรียนต่อที่โรงเรียนแห่งนี้ ด้วยความสามารถในด้านการรำของเธอ ทำให้เธอเป็นเด็กกิจกรรมเธอแข่งขันกิจกรรมต่างๆจนได้รับรางวัลมากมาย ให้เธอเป็นที่ต้องตาของทุกคนในโรงเรียน มีแต่คนชื่นชอบเธอและยังเป็นที่รักของคุณครูหลายคนๆอีกด้วย ดารินทร์มีเพื่อนสนิท1คน ชื่อว่า “ขิม” เป็นนางรำเหมือนกัน ทั้งสองคนรักกันมากอยู่ด้วยกันตลอด ซ้อมรำด้วยกันไปไหนมาไหนด้วยกัน แทบจะไม่เคยทะเลาะกันเลย จนอยู่มาวันหนึ่งทั้งสองคนนี้ได้รับโอกาสไปแข่งขันศิลปหัตถกรรม ต้องมีการฝึกซ้อมอย่างหนักและนอนค้างที่โรงเรียนเพื่อฝึกซ้อม ดารินทร์และขิมก็ฝึกซ้อมจนรำได้สวยงามมาก จนถึงวันแข่งขันทั้งสองคนก็ไปแสดงจนจบ ได้รับรางวัลชนะเลิศอันดับที่1 ทั้งคู่ดีใจมาก ดารินทร์จึงชวนขิมไปฉลองเย็นนี้ที่ร้านหมูกะทะ  […]